ცენტრალურ ნერვულ სისტემას შინაგანი ნარკოტიკების (სეროტონინი, ენდორფინი და სხვა) წარმოების უნარი გააჩნია. მათ ორგანიზმი მუდმივად გამოიმუშავებს და ხარჯავს ნერვული სისტემის ფუნქციონირების  პროცესში (ძირითადად სტრესების - უარყოფითი ემოციების “გადასახარშად”). ცენტრალურ ნერვულ სისტემაზე იგივე მექანიზმით მოქმედებენ გარედან შესული ნარკოტიკებიც, დიდი დოზის გამო რამოდენიმეჯერ უფრო ძლიერადაც.  

გარეგანი  ნარკოტიკების ხანგრძლივი პერიოდით მიღების შემთხვევაში შინაგანი ნარკოტიკის (ენდორფინის) წარმომქმნელ ნერვულ უჯრედის მემბრანასთან მოზღვავებული გარედან შესული ნარკოტიკის (ჰეროინის) დიდი რაოდენობა  ამ უჯრედისთვის უარყოფით ოსმოსურ წნევას ქმნის, რის გამოც ენდორფინი ვეღარ გადის უჯრედიდან და შესაბამისად ფერხდება საერთოდ მისი უჯრედშიდა წარმოქმნის პროცესი - თავად გამოიმუშავონ ორგანიზმისთვის საჭირო რაოდენობა. ანუ ვითარდება ამ სტრუქტურების ატროფია ხოლო მთლიანად ორგანიზმი ნარკოტიკულ იმპორტზე დამოკიდებული ხდება.ნარკოტიკული დამოკიდებულების (“ლომკა”) მოხსნის შემდეგ ორგანიზმი უმრავლეს შემთხვევაში ვერ ასწრებს ატროფირებული შინაგანი სტრუქტურების სრულყოფილ აღდგენას, რის გარეშეც წარმოუდგენელია ნარკოტიკებისადმი ლტოლვის გაქრობა ამიტამაც არის საჭირო ნარკომანიით დაავადებულ პირთა მკურნალობის შემდეგ ხანგრძლივი რეაბილიტაციის პროცესი.

ყოველივე გამომდინარე, ნარკომანიით დაავადებულ პირთათვის აუცილებელია სრულყოფილი სარეაბილიტაციო კურსის გავლა, რომელიც გარანტირებულად უზრუნველყოფს მათ ფსიქო-სომატო-სოციალურ მდგომარეობის მდგრადობას.